Μνηστῆρες καὶ Ἔθνος
Ἡ ἐπιστροφὴ τοῦ Δικαίου

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος βροντοφωνάζει: “Ἡμεῖς δὲ νοῦν Χριστοῦ ἔχομεν”. Τί θέλει, λοιπόν, νὰ πεῖ μὲ αὐτό; Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τοῦ Χριστοῦ ἔχουμε τὸ νοῦ μας στὸν Χριστό, σκεπτόμαστε τὸν Χριστό, ἐπιθυμοῦμε τὸν Χριστό, ζοῦμε γιὰ τὸν Χριστό. Ὁ νοῦς μας εἶναι τὸ πᾶν. Εἶναι ἡ πηγὴ τῶν ἀγαθῶν ἢ τῶν πονηρῶν. Ποὺ βρίσκεται ὁ νοῦς μας; Εἶναι εὐκίνητος γιὰ τὸ ἀγαθὸ καὶ δυσκίνητος γιὰ τὸ πονηρό; Ἑλκύεται γιὰ τὸν Χριστὸ καὶ ἀπωθεῖ ὅ, τί σκοτεινό; Ὁ ἅγιος Πορφύριος πόσο ὡραῖα τὸ εἶπε: “Πρὶν ἔρθει ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή μου, ἤμουν δυσκίνητος στὸ καλό, μετὰ ποὺ ἔλαβα τὴ χάρη ἔγινα δυσκίνητος στὸ κακό, δὲν μποροῦσα νὰ κάνω τὸ κακό”. Δηλαδὴ τί συνέβη στὸν ἅγιο; Ὁ νοῦς του ἔγινε εὐκίνητος νὰ ρουφάει ὅ, τί ἅγιο, ὅ, τί ἀγαθό, ὅ, τί ὡραῖο, καὶ δὲν μποροῦσε νὰ σκεφτεῖ τὸ κακό, δὲν μποροῦσε νὰ φανταστεῖ τὸ πονηρό. Ὅλη ἡ τραγωδία τῆς ἀνθρωπότητας κρύβεται ἐδῶ. Μιὰ τραγικὴ ἀνθρωπότητα μορφωμένων, ὅπου ὁ νοῦς μας ἔγινε εὐκίνητος νὰ ρουφᾶ ὅ, τί ἄχρηστο καὶ βλαπτικὸ καὶ δυσκίνητος σὲ ὅ, τί χρήσιμο, ὠφέλιμο καὶ καρποφόρο πρὸς θεραπεία τῶν ψυχῶν μας.


Χρονολογία Ἔκδοσης Ὀκτώβριος 2019
Συγγραφέας Ἀρχιμανδρίτης Ἀρσένιος Κωτσόπουλος